صدای پای نسیم

سفر به سوی عشق

sedaye-paye-nasim — Sun, 16 Nov 2008 06:31:18 GMT

با سلام و درود خدمت دوستان عزیز

راستش رو بخواهید دیروز مادر بزرگ گلم رو از دست دادم و خیلی دلم

گرفته، او رفت جائی که اطمینان دارم بهتر از اینجاست برای بهترینهائی

چون او اما از دست دادن عزیزان غمی انکار ناپذیر دارد که نمیتوان آن

را نادیده گرفت و از این رو سخت دلم گرفت...

مثنوی عشق(قسمت دوم)

sedaye-paye-nasim — Fri, 14 Nov 2008 03:18:18 GMT

سر خوشم در کوچه هاى بى کسي

مست عشقت، بى غم و دلواپسى

در ميان واژه هاى نا تمام

جمله اى بى نام تو باشد حرام

خواستم یادى کنم از روى تو

زآن دو چشم و زآن خم ابروى تو

از کمند زلف و آن عطر لبت

میگدازد قلب من اندر تبت

پس چگونه واژه اى پیدا کنم

پیش چشمت خویش را شیدا کنم

آسمان پيش دو چشمت روشن است

ماه من جائى ميان گلشن است

آسمان چشم دلتنگ تو است

ديده بر راه و دلم تنگ تو است

بر سر زلف سياه و چشم مست

تا جهان بر پاست جنگى بود و هست

چشم مستت را چنين گريان مکن

بى غمت درد مرا درمان مکن

خود تو مهتا بى بتاب اى نازنین

بر من شیدا دل بى همنشین

با نواى برگها همساز تو

مهربانى و صداى ساز تو

تو حضورى پيش پاى روزگار

چون عبورى روى خط انتظار

ماه در پيش رخت شمعى تمام

عیش وعشرت ميشود بى تو حرام

خواستم نقشى زنم از روى تو

تا کنم سيرى دگر در کوى تو

کوى تو بوى بهاران مي دهد

بر دل رنجور من جان می نهد

ابر چشمم بى تو باران ميشود

فصل من با تو بهاران ميشود

اى تو مه رو اى فرشته، نازنين

خلوتم را پر کن اینک ،بهترین...

شیدا

تقدیم به او که خود میداند...

مثنوی عشق (قسمت اول)

sedaye-paye-nasim — Sat, 01 Nov 2008 07:20:18 GMT

پای قلبم را به عشقت وا مکن
نازنین دیگر مرا رسوا مکن

پیش از اینها عاشقی کردم بسی
گشته ام شیدا ز درد بی کسی

خسته و رنجور بی پروا منم
آنکه بر صحرا گذارد سر منم

میروم تا بیستون من کو به کو
تا شوم سرگشته ی تو مو به مو

تاشوم لایق تراشم روی تو
بر تن سنگی و گردم سوی تو

وانگه از عشق تو من غوغا کنم
بار دیگر عشق را رسوا کنم

مینویسم از برایت مثنوی
در مضامین دگر تا بشنوی --

در تب عشقم کنون با جام تو
ميبرم شب تا سحر گه نام تو

گشته ام اينک خراب و خام تو
تا ابد پاى دلم در دام تو

اين دل شوريده شيداى مست
ميزند در بند عشقت پا و دست

صف بر صف مجرمان بند عشق
پاى بر زنجير و هم پا بند عشق

بند عشقت بند حبس تا ابد
بنده ی عشقت شدم من تا ابد

خواهشى دارم ز پائيز و بهار
فصل عشق و فصل ناز و فصل يار

با من عاشق ترين شب نشين
با من بى من ترين دل حزين

نرم تر آهسته تر نجوا کنيد
يا مرا بى پرده تر رسوا کنيد

در بهار عشق بودم سالها
ميزدم بر بام عشقت بالها

مينوشتم نامه ها در مثنوى
تا دلم را نيک و موزون بشنوي

بشنوى اشک جنونم را به گوش
قطره اى از آن تورا مى برد هوش

خوردم از آن اشک من خود جرعه اى
بیش از اینها از دلم دل برده اى

در بهاران عاشقى کردم بسى
خواب بى هوشى برفتم من سه سى۱

تا که آمد یک خزان دلپذیر
باز هم عاشق ترینم نا گزیر

صحبت از مهر و خزان آمد میان
باز هم هشیارى آمد در میان

در خزان از شعر و شاعر گفته اند
از صداى پاى عابر گفته اند

از غم عشق و ملامت گفته اند
از تب تند و ندامت گفته اند

گفته اند از عاشقان بى رقیب
گفته اند از بى دلان بى شکیب

از غم روز جدائى گفته اند
از شب و عشق خدائى گفته اند

گفته اند از این و آن و آن و این
گفته اند از لا مکان و از زمین

لیک از ساز و طرب کم گفته اند
از درازیهاى شب کم گفته اند...

از شب مهتابى و يک برکه نور
از وضوح روى مه در آب شور

از سکوت شاپرکهاى خيال
از حضور آرزوهاى محال

از رسيدن تا به فردا هاى دور
از گزر کردن ز راهى بی عبور

از خلوص و پاکى خواب گياه
از تب تند و عرق بعد از گناه

گفتنيها بيش از اينها بى بديل
بيش از اينها گفتن من بى دليل

مثنوى شد نا تمام اما تمام
چون که برديم آن میان از عشق نام

شیدا ۱۳۷۸

تقدیم به دوست عزیز وهنرمند توانا جناب استاد فریدون فراهانی

باشد که قدری از ارادتم را بیان کرده باشم

۱. سه سی اشاره به فصل تابستان دارد

داستان این سفر، داستان یک عشق بازیست...!3

sedaye-paye-nasim — Wed, 29 Oct 2008 11:46:18 GMT

پس از صرف صبحانه با روحیه ای شاد اما همراه

با نگرانی عمیق به خاطر حقوقی که باید ادا می شد

از هتل بیرون امدم و با خود میگفتم چه باید کرد؟!

تا با قدری تامل به این نتیجه رسیدم که اگر قرار بود

خداوند یاریم نکند در این امر شاید پس چنین خوابی

را هم نمیدیدم...

نمیدانستم به کجا میروم و باز از روی عادتی کوتاه

مدت خود را نزدیک به حافظیه دیدم

این بار به رسم ادب و احترام در بدو ورود پای را

برهنه نمودم و عاشقانه بو سویش شتافتم

نور خداوند، بوی خداوند و رنگ خداوند همه را در آنجا میتوانی ببینی

روز آخر بود و شاید زیارت آخر...

نمیدانستم که آیا باز هم توانائی زیارت چنین بهشتی را دارم یا...

آن مرد که مرا خواند و جائی برایم فراهم کرد در شب اول را دیدم

در بالای سر خود و کنار مقبره حضرت حافظ...

-سلام

سلام جوان زیارت قبول، شیراز خوش میگذره؟

-بله آقا مگه میشه "گل در بر و می در کف و معشوق به کام"

باشه و خوش نگذره؟

به شوخی گفت منظورت از می این بطری کوچک آب

معدنیست که در دست توست؟

-گفتم بله چرا که این مائیم که می را مستی میبخشیم وگرنه

-می تا نوشیده نشود مستی ندارد!

و به همین صورت باب گفتگو باز شد و سخنانی دلنشین

مبادله گردید

ولی کماکان بنده نمیدانم که این مرد از کجا فهمید که بنده

از اصفهان آمده ام.

تا به خود آمدم ظهر شده بود و باید به هتل باز

میگشتم و آماده بازگشت میشدم

در هتل و در ابتدای ورودی چهره ای بنده را جذب خود کرد...

که این کشش آغاز یک آشنائی و یافتن رفیقی

همدل گشت مه روئی که انگار

در ظاهر و باطن از فرشتگان است خداوند را بر

این خلقت و بر تمام مخلوقاتش میستایم...

داستان شد نا تمام اما تمام

چون که بردیم آن میان از عشق نام

پایان

داستان این سفر، داستان یک عشق بازیست...!2

sedaye-paye-nasim — Sat, 18 Oct 2008 06:25:18 GMT

بسیار متحیر و سرگردان وارد شدم

گامهایم یکی در میان سست و استوار بودند!

آخر چه شده بود و این شناخت از کجا بود؟!

به هر حال رسیدم بر سر ردیف و به شخص مربوطه که

ابتدای ردیف نشسته بود پیام را دادم و ایشان جائی برای نشستن به بنده...

مدتی را در جمع بودم ولی هنوز فکر این موضوع از سرم بیرون نمیشد

تا اینکه قدری به خود آمدم و گفتم معجزه این لحضات چیز دیگریست

باید آن را دریابم و سپس این موضوع را پیگیری نمایم!

بزرگانی آنجا بودند از رجال سیاسی گرفته تا اهل ادب و شعر و معرفت.

و همین بنده را بر این داشته بود که در این بین تو چه میگوئی؟!

اینجا چه میکنی پسر؟!

به هر حال رفته رفته در جو جلسه قرار گرفتم و با حال و عشق عاشقان

حضرت حافظ عشقبازی آغاز شد...

بچه هائی که دیوان حضرت را از بر بودند و با آن چهره معصوم ابیاتی

را میخواندند که برایم اوج نشست و بهترین مژده برای دوستداران حافظ قلمداد میشد.

در این بین گاهی باز به سراغم می آمد این سوال که آن مرد مرا از کجا میشناخت؟!

تا اینکه خلاصه پایان جلسه اعلام شد و عده زیادی پس از خروج رجال سیاسی

بر سر مقبره حاضر شدند و به زیارت پرداختند...

بنده نیز به در باغ قدم میزدم تا قدری مجموعه خلوت گردد.

ساعتی بعد که کم کم نزدیک به تعطیل شدن مجموعه بود فقط

بر سر مقبره حاظر شدم و پس از عرض ادب و ارادت همتی طلب کردم

بر سر تربت ما چون گذری همت خواه

که زیارتگه رندان جهان خواهد بود

و از محضر ایشان با پای تن دور شدم و اما پای دل هچنان در انجا بود.

آرام آرام به هتل رفتم و حال خوش و عجیبی در راه.

و پس از چند لحظه آغاز خوابی خوش را تجربه کردم.

خوابی که تحولی در زندگی ایجاد مینمود و اگر بتوانم مسیری

را که در خواب تعیین گردید بپیمایم از رستگاران خواهم شد

که بسیار دشوار است ولی به فیض کرم و بخشش پروردگار

بیش از همه چیز دل بسته ام.

حقوقی از بندگان خدا بر گردنم هست که باید آنها را ادا نمایم و...

صبح بود و خواستم تفعلی به دیوان خواجه زنم و قدری از اسرار را دریابم.

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

نیاز نیم شبی دفع صد بلا بکند

عتاب یار پری چهره عاشقانه بکش

که یک کرشمه تلافی صد جفا بکند

زملک تا ملکوتش حجاب بردارند

هر آنکه خدمت جام جهان نما بکند

طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک

چو درد در تو نبیند که را دوا بکند

تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار

که رحم گر نکند مدعی خدا بکند

زبخت خفته ملولم بود که بیداری

بوقت فاتحه صبح یک دعا بکند

بسوخت حافظ و بوئی بزلف یار نبرد

مگر دلالت این دولتش صبا بکند

ادامه دارد...

داستان این سفر، داستان یک عشق بازیست...!

sedaye-paye-nasim — Mon, 13 Oct 2008 12:04:18 GMT

صحبت از مشهد و رفتن پدر و مادرم بودکه میخواستن اگه بشه عید فطر را اونجا باشن...

گوشی تلفن را برداشتم، شماره آژانس را گرفتم،

-الو سلام،خانم آذری تشریف دارند؟

بله گوشی!

-ممنون

-سلام خانم آذری خوب هستید؟

مرسی شما چطورید؟

-تشکر،ببخشید بلیط مشهد میخواستم برای اولین پرواز ۲ نفر

باشه میبینم و بهتون خبر میدم!

-متشکرم خدا نگهدار

خدانگهدار

دقایقی بعد تلفن زنگ میزند

-الو بفرمائید؟

سلام، آذری هستم

-سلام بله بفرمائید چی شد؟

نیست تا ۱۴مهر ماه جا نداره از اون تاریخ به بعد هستش

- باشه ببینم چی میشه خبر میدم خدمتتون، ممنون، لطف کردید خدا نگهدار

خواهش میکنم خدا نگهدار...

تقویم را برداشتم و برگهای آن را ورق میزدم تا ببینم اگرچه بعد از عید فطر است

آیا زمان مناسبی پیدا میکنم؟!

در این بین چشمم به مناسبتی با شکوه و عظیم در تقویم افتاد، ۲۰ مهر ماه بزرگداشت

خواجه شیراز حضرت حافظ که از سر خواجگی کون و مکان برخواست به سبب آن که بنده

خاص پروردگار خویش گردید.

به ولای تو که گر بنده خویشم خوانی از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

گوشی تلفن، تماس با آژانس، تهیه بلیط برای یک نفر به مقصد شیراز ۱۹ مهرماه

رفت و ۲۱ مهر ماه بازگشت

هماهنگیهای لازم جهت محل اقامت نیز صورت پذیرفت...

انتظار، انتظار، انتظار و بالاخره روز سفر فرا رسید و به شهر شعر و یار و عشق بازی رسیدم.

در راه از راننده تاکسی پرسیدم از هتلی که به آن خواهیم رفت تا حافظیه میشود پیاده رفت؟

راننده گفت: کمی دور است اما اگر اهل پیاده روی باشید میشود وآنگاه مسیر را توضیح داد.

پس از کمی استراحت در هتل و استحمام برای پاکی ظاهر حرکت به سمت پاکی

درون را آغاز نمودم. به جائی که اگر بخواهیم میتوانیم در آنجا به خلوصی خاص دست یابیم

اگر چه آلودگیهایم آنقدر زیاد بود و هست که شاید ۴۰ سال چله نشینی را طلب کند

برای اندکی پاکی...!

مسئول پذیرش هتل گفت امشب در بسته است و فقط با دعوت نامه میتوانید وارد شوید!

بنده هم که به هیچ کدام از دوستان اهل ادب و شعر شیرازی ام خبر نداده بودم که خواهم آمد

تا دعوت نامه ای تهیه نمایند. چرا که مهمان خود حضرت بودم!

پیاده و از سر شوق و ارادت به راه افتادم در بین راه با مهتاب در آسمان و حضرت حافظ که

هر کدام جلوه ای کامل از پروردگارند گفتگو داشتم و از حضرت خواستم حال که به

اینجا آمده ام ایشان ورودم را آزاد نمایند و سخنانی دیگر...

پس از۵۰ دقیقه به روبروی ورودی حافظبه رسیدم و انبوه جمعیت در پشت

نرده ها انسان را از طلب ورود نا امید میکرد اما به آن گفتگو باور داشتم...

اندکی صبر و نگاهی به اطرافیان، باز هم گفتگو: ببینید حضرت حافظ من با شما

صحبت کردم دلم نمیخواد دیگه به کسی بگم خودتون یک نفر را بفرستید

دنبالم منو بیاره داخل...

و باز هم صبر،انتظار،سکوت کمی نزدیکتر شدم به پشت نرده ها و نگاهی به

چشمان مسئول ورودی...

لحظه ای بعد در را باز کرد صدایم زد و گفت از اصفهان آمده ای؟!

آنقدر این سوال مرا متحیر ساخت که نتوانستم با زبان پاسخ بدهم

و سرم را به علامت تائید تکان دادم.

گفت: بیا داخل برو ردیف دوم جایگاه کنار نفر اول بنشین و بگو من از مهمانان آقای... هستم

گفتم شما از کجا میدانید که من از کجا آمده ام؟!!!

گفت: حکمی بر این که دانسته های من را شما بدانید صادر نکرده اند،

بفرمائید داخل خوش آمدید...

در صورتی که از حوصله دوستان خارج نباشد ادامه ماجرا را خواهم نوشت

جدا سازی؟!

sedaye-paye-nasim — Mon, 13 Oct 2008 05:31:18 GMT

درود فراوان بر همه دوستان عزیز

چندی است که بعضی از دوستان گلایه از این دارند که چرا بنده

وبلاگ ایشان را بلوکه کرده ام و دیگر نمیتوانند برایم کامنت بگذارند...!

باید به عرض برسانم چنین کاری هرگز در قاموس بنده کمترین

نیست و این مشکل سر راه بنده هم با برخی از وبلاگها وجود دارد

که پیامی دریافت میکنم مبنی بر این که

"امکان درج نظر برای شما وجود ندارد".

از آنجا که بررسی نموده و دیدم غالبا اعتراض های دوستان

نسبت به بنده از طرف خانمها بوده و بنده نیز برای وبلاگهائی

که نویسندگان آنها خواهران گرامی بنده هستند نمیتوانم

کامنت بگذارم به نظر میرسد که شاید در این بین هم

جدا سازی دارد اتفاق می افتد که همانند دیکر صحنه های

اجتماعی خانمها و آقایون جداگانه به فعالیت خود بپردازند که مبادا...

به هر حال لازم بود به اطلاع دوستان عزیز برسانم

که بنده همواره مشتاق خواندن کامنتهای شما هستم

پاینده باشید همراه با شادی در کمال آرامش...

ارادتمند شما علی میرشمس

آغاز راه ما

sedaye-paye-nasim — Wed, 24 Sep 2008 15:31:18 GMT

در ابتدای راه عشق و امید و نور

آغاز زندگی با یک دل صبور

خالی شدن ز من آغاز راه ما

شاخه گلی ز عشق شد هم ره شما

اینجا توئی و او وآن یار اولین

عهدی نما، بمان، تا نون آخرین

باشد خدا ز شوق همراه و یارتان

آرامش و سرور، باشد به کامتان

حق گفته ام بخند، می ریز و گل فشان

خوش بادتان سفر، در راه بی نشان

شیدا

تابستان۱۳۸۷

تقدیم به دوستان مهربانم، عزیزانی که به تازگی پیوند عشق و محبت با

همسفر همیشگی خویش در این جهان زیبا و شگفت انگیز بسته اند.

دوست عزیز و خواهر گرامی سرکار خانم آذری و همسر محترمشان

دوست عزیز و برادر ارجمند آقای مهندس شکرانی و بانوی گرامیشان

دوست عزیز و صمیمی و یار قدیمی ام شهریار و بانوی مهربانش مینا خانم

و کلیه دوستان تازه عروس و داماد که به این کلبه قدم رنجه نمودند

سعادت و شادکامی شما همراه با آرامش آرزوی قلبی بنده کمترین است

شاد زی مهر افزون

عرفان نظرآهاری

sedaye-paye-nasim — Thu, 11 Sep 2008 06:35:18 GMT

لیلی زیر درخت انار نشست.

درخت انار عاشق شد،گل داد،سرخ سرخ.

گلها انار شد،داغ داغ.

هر اناری هزار تا دانه داشت.

دانه ها عاشق بودند،دانه ها توی انار جا نمی شدند.

انار کوچک بود. دانه ها ترکیدند.انار ترک برداشت.

خون انار روی دست لیلی چکید.

لیلی انار ترک خورده را از شاخه چید.

مجنون به لیلی اش رسید...

خدا گفت: راز رسیدن فقط همین بود.

کافی است انار دلت ترک بخورد.!!!

دعا

sedaye-paye-nasim — Thu, 11 Sep 2008 06:23:44 GMT

پروردگارا

از عمر من آنچه هست بر جای

بستان و به عـمـر لیلــی افـزای...

آمین