ما خسته تر از حادثه پاک درونیم

ما زاده عشقیم و هم آواز فسونیم

ما را نبرد کس بجز از عشق به محبس

ما،در بر یاریم و گرفتار جنونیم

تاریخ نمایانگر فردا و کنون است

از مرگ چه ترسیم که فرزند قرونیم

سر حلقه رندان خرابات چه حاجت

ما مست جنونیم و زمیخانه برونیم

اینجا همه از مکر و حیل شعبده سازند

بر ما نبود عیب که ما چندی و چونیم

در شهر نگوئیدکه گوئی خبری نیست

خون رنگ دگر گشته و ما غرقه به خونیم

از کرده زشت و هدف پوچ و تباهی

سر در بر خویشیم که گوئی حلزونیم

                                 

                                     شیدا  ۱۳۸۷ 

 

نوشته شده در شنبه دوازدهم دی 1388ساعت 20:57 توسط علی میرشمس(شیدا)|