صدای پای نسیم
هم سفر لحظه هایم باش در این کوره راه تردید
مینویسم از عشق
تا قلم راه به غم نامه این دل دارد
تا که عشق از سر عادت با طلوع خورشید
از لب پنجره دل به افق می نگرد
با نوشتن آری خالی از فریادم
غم این عشق جگر سوز رود از یادم
فصل نو می آید
فصل شادابی و احساس طراوت
آری،
بوی یک روز پر از خلوت تو
بوی یک تجربه تکراری
حس آ غوش
سراسر مستی
غالبش تکراریست
حس آغوش تو نو
بعد چندی که دلم حسرت این حس را داشت
لذتش را آری بارها حس کردم
در اطاق سردم
با دل پر دردم
رفته در خواب عمیقی وحضورت یک دم
خواب از من بربود
گرچه عاشق باید، خواب را بیند خواب
من بوقت گریه! مست از اشک جنون
میروم در خوابی
که مگر یک لحظه
اندر آن حسرت گاه
خواب آغوش تو را گرم به تن بفشارم
و تو با آن لب مست
بوسه ای را به لبم هدیه دهی
و من از شوق وصال
باز آشفته از آن خواب بر آرم تن سرد
بروم تا ته بغض
برسم تا لب اشک
تا نوک برج جنون
و به دنبال حضورت گردم.
شیدا
| Design By : Pars Skin |
شعر نیست!
ترانه هم نیست!
و نه حتی صدائی!!!
تنها حسی است بر آمده از
لطافت عاشقانه ام
وتا آنجا که دانسته ام آن را
نمی توان گفت...
بازدید کننده عزیز: لطفا از گذاشتن پیام خصوصی خودداری فرمایید
استفاده از مطالب این وبلاگ بدون ذکر منبع و نام نویسنده دور از شخصیت شماست...!
