به اونجائی که عاشق توش زیاد

به اونجائی که رنگ آرزوها

به رنگ آسمونه خیلی شاد

کنار رود پر آب و خروشان

به اونجائی که دشتاش سبزه داده

به اونجائی که خورشید میدرخشه

همونجائی که نرگس غنچه داده

میون جنگلی سر سبز و وحشی

همونجا که تمشکاش میوه داده

کنار ساحلی آرام و دلچسب

همون دریا که ماهی توش زیاده

غروب رو پای اون ساحل بمونیم

که گوئی عشق را این لحظه زاده

بگیم اونجا به هم عاشق ترینم

به عشق پاکمون حق جلوه داده

                         شیدا  بهار۱۳۸۷

تقدیم به دوست عزیز و مهربانم خواهر گرامی سرکار خانم شقایق بیات...

                                             مینای مهتاب

خونه عشقمونو  خدا بسازه

دل من منتظر و پر از نیازه

تو چشات یه عالمه حرفای خوبه

تو دلم یه عالمه حرفای تازه

یادته اون روزا که دلم چه خوش بود؟

حالا اون دل پر از سوز و  گدازه

من میخوام حسرت و از چشات بگیرم

این که گریه نداره یه جور نیازه

میتونی رو خون من حساب  کنی، آی!

منم اون که جونشو برات می بازه

خونه عشقمونو خدا بسازه

واسه  هر نفس حضور تو نیازه

                                  شیدا

بیا با من بمون ای نازنینم

میدونی عمریه بی هم نشینم

بیا، تو آبی این آسمونها

بریم بالا با هم تا کهکشونها

بهار  و شادی و عشقی خدائی

نمیخوام پیش بیاد حرف از جدائی

باید تنهام نزاری تا همیشه

بمونی تا بدونم با تو میشه

میشه با تو رسید به اوج خواستن

میشه با تو گرفت آرامش تن

خدا میدونه من عاشق ترینم

دیگه چیزی ندارم من همینم

داره میگیره با تو این ترانه

یه رنگ  و بوی نو، باز عاشقانه

                                    شیدا

                                          همین امروز

حالا که زبون من داره میره به مرخصی

دل من پر شده از دلشوره و  دلواپسی

 پر حرف دلمو، قلبمو از جا میکنی

وقتی که بهار میشه وامیشی تو با اطلسی

من میخوام بغل کنم آغوش باغ تن تو

تو میگی حالا زوده به اونجا ها هم میرسی؟!

میخوام از سفر بیام فقط برای دیدنت

تو میگی رفتنیم حتی اگه زود برسی؟!

یه روزی خیلی میخواستی منو باور بکنی

حالا پس دیگه چرا به داد من نمیرسی؟

زندگی همش برام چراغ قرمز  شد و شک

بیا و عبور بده منو ز مرز بی کسی

منو از خودم ببر کنار آغوش تنت

تا که آروم بگیرم از این همه دلواپسی

نگو فرصت باقیه فردای ما یه دیروزه

امروزم یه فردا بود یه وقت به آخر میرسی

                                            شیدا

این روزا هر چی میکنم ترانه جاری نمیشه

بهاره و تو سبزه زار  دلم بهاری نمیشه

هنوز نمیشه باورم،بارفتنت دربه درم

زبون من بسته شده ،میون خط آخرم

 کجا میری بهونه گیر؟ اینجا همه بهارین

بمون ببین اینجا همه عاشق بی قرارین

من که رسیدم به سکوت به انتهای باورم

بیا هنوز  بهاره  پس، کجا میری هم سفرم؟

نگاه تو  تو سبزه ها کنار اون یاس سفید

میگفت به من میمونی تو همش بهم میداد امید 

سرو قدم خمیده شد وقتی که رفتی بی دلیل

راک نمیخوام گفته باشم! الهی که بشی ذلیل

                                 شیدا

می دونی شب که سکوتو میشکنــــــم

با چشام طعنه به مهتاب میزنــــــــــــــم

آخه اون خیلی قیافــــه میـــــــگیـــــــره

طفلکی تو خود  پرستــــــــی اسیـــــره

به خیالش که تو دنیا یــــــه دونــــــــس

نمیدونه لنگشم تـــــــو این خونــــــــس

اگه تو بیدار بشـــی بیـــــای بیــــــــرون

میگمش راست میگی یک لحظه بمــون

تو خیال نکن که شوخــــی میکـــــنـــم

یا میخوام یه وقت حقیرت بکنـــــــــــــم

من تو را عاشقونــــه دوســــــتـت دارم

کاش یه روز لب روی گونت بـــــــــــزارم

                                  شیدا ۱۳۸۲

نازنین یه جور نگاه میکنی انگار که غریبـــــــــــــــم

تو خودت خوب میدونی کی دادی با چشات  فریبم

ساعتت هنوز همونجاس تو دکور کنار اون قفـــــــل

بی وفا بی معرفت به این زودی برات عجیبــــــــم؟!

خوب شد اون قفل رو یادت رفت بزنی به دل پاکـم

گر چه هیچ فرقی نداره از خوشیها بی نصیبــــــم

فکر نکن بازی رو بردی تک دل هنوز همینجـــــاس

حالا تو مضربی و  منم برات یه جور ضریبــــــــــــم

نازنین بودی یه روزی حالا اما هیچی نیستـــــــی

نه دیگه این رو بدون که نمیدن چشات فریبـــــــم

                                          شیدا

وقتی که پشت پنجره صدای پاهات مـــی اومـد

میگفتم اون یار منه بوی نفسهات مــی اومـد

اونقده من میخواستمت که زنده موندم واسه تـو

اونقده من میخواستمت که هرچی خوندم، واسه تو

آواز میخوندم اون روزا به عشق اینکه بشنـوی

تنها دلیل بودنم صدای عشقو میشنـوی؟

تو آرزوهای خودم غرق بودم چه بی خیـال

تا که میرسیدم به تو همش میشد برام محـال

آخه دیگه برای من  بجز تو رویائی نبـود

فقط توئی عزیز دل،نبودی دنیائی نبـود

من که یه عمر آزگار نفس کشیدم واسه تـو

آرزوی محال من، جونمو میدم  واسه تـو

میخوام ببینمت فقط نه حتی یک نوازشـی

بگی بمیر میگم به چشم بدون ذره خواهشـی

صدای پشت پنجره سکوت عشقو میشکنــه

گریه و هق هق تو هم قلبمو از  جا میکنـه

                                              شیدا  ۱۳۸۱ 

                     قصـه بـه آخـــر نرسیـــــــــــد

شبونه ها تمـوم شـــدن

                     سـپیده ای سر نرسیــــــــــد

تــو جــنـگـل دل مـا هــا

                     عشقـی نمونـده آدمــــــــــــا

ســـــوار اسب خاطــــره

                       میریم تا عمق قصه هــــــــا

قصـه گـرگ و بــره بــــود

                       تــوی کـتـاب خواهــــــــــرم

حالا تو این شهر شلــوغ

                       با گرگا من هم سفـــــــــرم

اشک و هراس و دلهـــره

                       شده خــوراک آدمــــــــــــــا

چاقووهفت تیرمیکشـــن

                       "به جـون تو می زنـمــــا!!!"

حالا باید چیکار کنیـــــم؟

                         چــاره درد مــا چیــــــــــه؟

اون که میتونه حل کنـــه

                         مشکل ماها را کیــــــــــه؟

خـود منـم خود توئـــــی

                         خود همــه بازیگــــــــــــــرا

باید که ما عوض کنیـــم

                         نقشمونو از این نمـــــــــــا

صداقت و پیشه کنیــــم

                         به همدیگه پشت نکنیـــم

دستامونو تو زندگــــــی

                         برای هم مشت نکنیــــــم

میخوام که حرفی نزنــم

                          برم یـــه کـــــاری بکنـــم

از این حصار بی هــدف

                          فکر فـــــــــــراری بکنــــم

                                           شیدا ۱۳۸۶

ترانـه می سازم   بی تو که دنیامی   قافیه می بازم

ترانه ای غمگین   بـه خاطـــر دریـــا    به خاطر اشک 

                          تموم ماهیها

       فقط همین امشب     می خوام قناری شم

       بگم به شب بو ها      می خوام بهاری شم

             میون دشت عشق کنار جوی آب

             اشکهای سردم شدبهونه مرداب

                                                شیدا ۱۳۸۶

آری آمد نسیم با سر مست

با وجودم به بوسه ای پیوست

می رود با لطافتی موزون

از کنار دل من مجنون

یا بمان با دلم مدارا کن

یا مرا در میان خود جاکن

نفسم را توان یاری نیست

آخر اینجا نسیم جاری نیست

باد گشته میان این غوغا

جا نشین نسیم بی همتا

گو که بادا ! تو راحتم بگذار

وه ز غم گشته دیدگانم تار

                                                   شیدا  ۱۳۸۴

 یک نئو کلاسیک اما به قول جناب بهمنی استاد عزیز یک نئو کلاسیک مطلع قدیم(با شوخی)لطفا برای نقد از هجای مصری استفاده نکنید چون نمی خواستم ترکیب تکرار بگذارم که یک مصرع و بیت ۲ مصرع با تقطیع ۴ بخواد کل شعر رو معنا کنه چون نظر من اینه که اگه قرار باشه تو همه ی ترانه ها یک ترکیب وجود داشته باشه که معنی کل شعر رو بده پس شاعر اینجا تلاشش برای چی بوده؟ویا تصویر ساختن در ترانه که ترانه سرایان عزیز می دونن که چه مهمه یک بیت برای تکرار یا وسط یک وزن آأشنا یک چهار پاره برای تکرار گذاشته بشه کل شعر تصویرهاش رو از دست می ده چون همون ترکیب سرضرب تکرار معنی رو رسونده و همه ی تصاویر رو خراب کرده و فقط خودش رو تکثیر می کنه.من به این فرم معترضم.و در آینده ی نزدیک مقاله ای در این مورد تقدیم خواهم کرد و اثبات می کنم که این یک اشتباه بزرگه که متاسفانه الان در ترانه سرایان هم نسل داره هی تکرار می شه.اگه اینجوری بود که همه می رفتن یک نو رو  به سبک راک می خو ندن. و معنی اصلی رو برای از بین بردن ابتذال شعر که در راک زیاده تکرار می کردن تا مخاطب متوجه نشه."شیدا"