غالبش تکراریست!

               حس آغوش تو نو

 مینویسم از عشق

    مینویسم مینویسم از عشق!

                تا قلم راه به غم نامه این دل دارد

                    تا که عشق از سر عادت با طلوع خورشید

                از لب پنجره دل به افق می نگرد!

                             با نوشتن آری خالی از فریادم!

                        غم این عشق جگر سوز رود از یادم!

                  فصل نو می آید!

                          فصل شادابی و احساس طراوت!

                            آری،

                بوی یک روز پر از خلوت تو

                        بوی یک تجربه تکراری!!!

            حس آ غوش!!!

                      سراسر مستی!!!

                                   غالبش تکراریست!

                                                  حس آغوش تو نو

                        بعد چندی که دلم حسرت این حس را داشت

                               لذتش را آری بارها حس کردم

                                        در اطاق سردم

                                                    با دل پر دردم

             رفته در خواب عمیقی و حضورت یک دم!    

                                               خواب از من بربود!

                               گرچه عاشق باید، خواب را بیند خواب!

                 من بوقت گریه! مست از اشک جنون!

             میروم در خوابی

                       که مگر یک لحظه

                                  اندر آن حسرت گاه

                     خواب آغوش تو را گرم به تن بفشارم

                               و تو با آن لب مست!

                                 بوسه ای را به  لبم هدیه دهی!

             و من از شوق وصال!

                     باز آشفته از آن خواب بر آرم تن سرد!

           بروم تا ته بغض

                  برسم تا لب اشک

                                  تا نوک برج جنون

                                            و به دنبال حضورت گردم

                                                                       شیدا   ۱۳۸۴

آسمان صاف است مانند دلم

ماه می تابد به پهنای دلم

خلوتم را هست غوغائی عجیب

در فراسوی خیال باطلم

آنچنان رنجی است در دل که این زمان

بر نیارد عشق راهی در دلم

عشق را بوسیدم و در کنج دل

وا نهادم تا شود حل مشکلم

من نمیدانم ز هستی چیستم؟!

هم نمی دانم کجا شد منزلم؟!

آری اینجا سخت بی تابم ولی!

نیست راهی تا بیابم همدلم

حال و روزم را بیا بنگر ببین

زین معما شد دوچندان مشکلم

رفته از یادم همه دلدادگی

پا منه در من که من خود در گلم

یک زمان دل داده بودم سخت، سخت!

این زمان وا مانده دل بی حاصلم

زندگی را بهر من تفسیر کن

با حضور بی کسیهای دلم

گشته ام شیدا کنون در بهر غم

من غریق عشقم و بی ساحلم

                            شیدا ۱۳۸۶

                          بی وزن و قافیه!

                                دل گفته بافیه!

                 نیستی شاعر که تا معنای "حافظ" را بدانی

تا گل غربت نرویاند بهار از خاک جانم

با خزان ات نیز خواهم ساخت خاک بی خزانم!

گر چه خشتی از ترا حتا به رویا هم ندارم

زیر سقف آشنائی هات می خواهم بمانم

بی گمان زیباست آزادی ولی من چون قناری

دوست دارم در قفس باشم که زیباتر بخوانم

در همین ویرانه خواهم ماند و از خاک سیاه اش

شعر هایم را به آبی های دنیا می رسانم

گر تو مجذوب کجا آباد دنیائی من اما

جذبه ای دارم که دنیا را به اینجا می کشانم

نیستی شاعر که تا معنای "حافظ "را بدانی

ور نه بی هوده نمی خواندی به سوی عاقلانم

عقل یا احساس حق با چیست؟پیش از رفتن ای خوب!

کاش میشد این حقیقت را بدانی یا بدانم

                                استاد محمد علی بهمنی 

                               طرح زمینی بزنم دوست را

دوست من دیدنش آسان نبود

پنجره اش رو به خیابان نبود

دوست من منظره ی بسته اش

طارمی پر گل ایوان نبود

چهره گشائی که به چاه محاق

چهره گری هاش نمایان نبود

طرح زمینی بزنم دوست را

دوست من هیچ جز انسان نبود

من پی دریوزه ی جسمم اگر

او پی دریوزگی جان نبود

دامنه ای داشت پر از آبشار

منتظر رحمت باران نبود

بد خبران آنچه از او گفته اند

با دل خوش باورمان آن نبود

دوست من با دل طوفانی اش

جز پی آرامش طوفان نبود

دوست من نکته آغاز هاست

دوست من نقطه پایان نبود

با چه دریغی بسرایم از او

او که خود از خویش پشیمان نبود

                     استادمحمد علی بهمنی

قلمم را بشکست!

ولی برای اینکه دل گفته هایم نا گفته نماند.

برای اینکه لذت تنهائیم را با شما قسمت کنم!

برای مدتی که نمیدانم چقدر؟!

قلم استاد (محمد علی بهمنی)را قرض میگیرم

و از دل گفته هایش که دل گفته های من است برایتان... 

                                                         شاد زی مهر افزون

                                                           علی میرشمس