مرا چو با غم هجران گذاشتی و گذشتی

به قلبم آتش سوزان گذاشتی و گذشتی

چو یافتی که اسیر کمند زلف تو گشتم

مرا به حال پریشان گذاشتی و گذشتی

دلم به غمزه ربودی و بر خلاف مروت

بعشق خویش گروگان گذاشتی و گذشتی

مگر در آینه کردی نظر که دیده ما را

چو چشم آینه حیران گذاشتی و گذشتی

من ار چه بر سر عهد تو پایدار بماندم

تو پای بر سر پیمان گذاشتی و گذشتی

خلاف عهد قرین با رقیب گشتی و ما را

قرین حسرت و حرمان گذاشتی و گذشتی

دلا بدوست رسیدی زهی که پای طلب را

برون ز سر حد امکان گذاشتی و گذشتی

ولی دریغ ربود از کفت رقیب و چو آدم

بهشت عدن به شیطان گذاشتی و گذشتی

ز علم و فضل نبستی چو طرف ایدل دانا

جهان به مردم نادان گذاشتی و گذشتی

زمانه گفت به(دریا) که به ز لو ء لو ء لا لا

غزل به صفحه دیوان گذاشتی و گذشتی

صدای پای نسیم شعر نیست!

           ترانه هم نیست!

                      ونه حتی صدائی!

تنها حسی است بر آمده از لطافت عاشقانه ام

و تا آنجا که دانسته ام ! آن را نمی توان گفت...!!!

زندگی همش سراب       

جام غم پر از شراب

حرف دل دو صد کتاب

خلوتم پر از عذاب

چرا دل آروم نمیشه

نمی خشکه غم ز ریشه

چرا این درخت باور

از افق نمیره اون ور

میخوام از غم بنویسم

با دوات وچشم خیسم

از غم روز جدائی

روزی که شدم هوائی....

با سلام و عرض ارادت حضور دوستداران شعر و ادبیات

قبل از هر چیز بر خود واجب میدانم که به این وسیله مراتب سپاس و 

قدر دانی فراوان خود را نسبت به دوست و همراه عزیز خودم سکوت

 به حضورش برسانم چرا که

 لطف اوست که اکنون اینجا مینویسم.و هرگز شایسته تعریفی که او از بنده

 داشت نیستم

از کلیه دوستان تقاظا دارم نقطه نظرات خود را در خصوص

 مطالبی که مینویسم به  صورت شفاف ابراز نمایند

 تا چراغ راهم باشند.

اگر در خصوص مدیریت وبلاگ واداره آن ضعفی مشاهده نمودید

 به حساب مشغله زیاد بنده بگذارید و بر لطف خود ببخشید.

                                                                       شاد زی مهر افزون

                                                                         علی میر شمس

وبلاگش را به خودش بسپارم.

 هم از شما دوستان و هم از شیدای عزیز عذر می خواهم.

از این لحظه این صدای پای نسیم و وبنوشته های

شیدا(علی میر شمس):

بنده هم ضمن عرض درود و معذرت 

از دوستان از این لحظه این وبلاگ را به دست

گرفتم تا برایتان از همه و هیچ بنویسم.

       شیدا

شیدا تقدیم می کند

                                    ترانه های بارانی

  حرفهای نگفته

                                       ترانه های آسمانی

                                    معرفی از سکوت

درد تموم عاشقا پاي كسي نشستنه

اين روزا درد عاشقا فقط غم نديدنه

مشكل بي ستاره ها يه كم ستاره چيدنه

اين روزا آسمونمون پر از شكسته باليه

جاي نگاه عاشقت باز توي خونه خاليه

اين روزا كار آدما دلاي پاك و بردنه

بعدش اونو گرفتنو به ديگري سپردنه

 اين روزا كار آدما تو انتظار گذاشتنه

ساده ترين بهونشون از هم خبر نداشتنه

 اين روزا سهم عاشقا غصه و بي وفاييه

 جرم تمومشون فقط لذت آشناييه

..................................................................................

اما من هم در وب خودم و هم در وب ایشان این ترانه را گذاشتم.   سکوت.

دوستان! بنده: علی میر شمس (شیدا) از امروز به میهمانی میزبان خوب خانه رسانه های اتکترونیکی بلاگفا آقای شیرازی مفتخرشدم.

می نویسم و گهگاه که دلم ابری باشد و یا آفتابی ترانه می سرایم.

وقتی اینگونه ام می دانند و می دانم که شیدائیم.

ترانه هایم گه جاری می شود از چشمانم به شوری نمک که شاید دمی بعد بسرایم ترانه ای به شیرینی یک لبخند.

نگفتم به تلخی یک لرزش شوم که نمی خواهم به یاد آورم و فقط بدانم که انجا ایران است و این نام که نام یک وب از دوستی است که سکوت می خوانندش و رد پای نسیم شیدای مرا به اینجا کشاند هم مثل همه یاری و ..

می نویسم و امید که مرا بپذیرید و نوشته هایم به درد اندکی کاهش دهد.

                         من: علی میر شمس و آدرس پست الکترونیکی من روی

                            همین نام بالا.             بدرود